Ένας χρόνος συμπληρώθηκε από την ημέρα που η τοπική μας Εκκλησία ημέρα σαν την σημερινή αποχαιρέτησε τον μακαριστό Μητροπολίτη κυρό Δαμασκηνό· έναν Ποιμενάρχη που δεν υπήρξε απλώς διοικητικός ηγέτης, αλλά πατέρας, στήριγμα και πηγή πνευματικής παρηγοριάς για κάθε ψυχή που τον πλησίαζε.
Στην Ιερά Πατριαρχική και Σταυροπηγιακή Μονή Αγίας Τριάδος των Τζαγκαρόλων, εκεί όπου αναπαύεται το σεπτό του σκήνωμα, τελέστηκε με βαθιά συγκίνηση Αρχιερατικό Τρισάγιο, προεξάρχοντος του Σεβασμιωτάτου Ποιμενάρχου μας κ. Τίτου. Η παρουσία των στενών συνεργατών του μακαριστού, των υπαλλήλων της Ιεράς Μητροπόλεως, του Οργανισμού Διοικήσεως Μοναστηριακής Περιουσίας (ΟΔΕΠ) και του Ιδρύματος «Εκκλησιαστική Διακονία», προσέδωσε στην τελετή έναν ιδιαίτερο χαρακτήρα τιμής και ευγνωμοσύνης.
Η ατμόσφαιρα ήταν βαριά από συγκίνηση. Τα βλέμματα χαμηλωμένα, οι καρδιές γεμάτες μνήμες. Πολλοί από τους παρισταμένους, άνθρωποι που στάθηκαν καθημερινά δίπλα του, που δέχθηκαν τον λόγο, την αγάπη και την καθοδήγησή του, με δυσκολία συγκρατούσαν τα δάκρυά τους. Για εκείνους, ο Δαμασκηνός δεν ήταν απλώς ένας Ιεράρχης· ήταν ο άνθρωπος που τους άκουγε, τους στήριζε και τους ενίσχυε στις πιο δύσκολες στιγμές.
Κατά τη διάρκεια του Τρισαγίου, η προσευχή ενώθηκε με τη μνήμη. Μνήμη ενός Ποιμενάρχη που άφησε ανεξίτηλο το αποτύπωμά του στην Εκκλησία και στις καρδιές των ανθρώπων. Ενός ανθρώπου που δίδαξε με το παράδειγμά του την ταπείνωση, την αγάπη και τη διακονία.
Ένας χρόνος πέρασε, μα η απουσία του παραμένει αισθητή. Όμως η παρακαταθήκη του ζει. Ζει στις πράξεις, στις αξίες και στις ζωές όλων εκείνων που ευεργετήθηκαν από την παρουσία του. Και καθώς η Εκκλησία προσεύχεται για την ανάπαυση της ψυχής του, οι πιστοί συνεχίζουν να αντλούν δύναμη από το φως που εκείνος άναψε.
Αιωνία του η μνήμη.
